Άγιος Μηνάς: Τα θαύματα σε Ηράκλειο και Ελ Αλαμέιν

Ο Μεγαλομάρτυρας και Θαυματουργός Μηνάς ανήκει στους πιο δημοφιλείς Αγίους της Εκκλησίας μας. Γεννήθηκε το 245 μ.Χ. στο Νίκιο της Κάτω Αιγύπτου.

Οι γονείς του Αγίου ήταν ειδωλολάτρες. Ο Μηνάς όμως από εφηβική ηλικία γνώρισε το Χριστό. Με θερμή πίστη και νεανικό ενθουσιασμό αγωνιζόταν να τηρεί τις εντολές του Θεού και να σφυρηλατήσει έναν άρτιο και υποδειγματικό χαρακτήρα.

Ο Άγιος Μηνάς είναι ο πολιούχος του Ηρακλείου με τον Ιερό Μητροπολιτικό ναό να είναι αφιερωμένος στ’ όνομά του.

Αγιος Μηνάς
Αγιος Μηνάς

Πρόκειται για έναν από τους επιβλητικότερους Ναούς των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής.

Μεγάλο είναι το θαύμα, που έκανε ο Άγιος Μηνάς την ημέρα του Πάσχα του 1826, την ώρα ακριβώς, που διαβαζόταν το Ευαγγέλιο και έσωσε τους κατοίκους του Μεγάλου Κάστρου.

Το θαυμαστό γεγονός συνέβη ως εξής:

Οι Τούρκοι τότε, επειδή άκουγαν τις επιτυχίες των επαναστατημένων Ελλήνων από παντού, ξεσπούσαν εκεί εναντίον των Ελλήνων και προχωρούσαν σε σφαγές και λεηλασίες.

Η ζωή των Ραγιάδων κρεμόταν από το καπρίτσιο ή τα κακούργα ένστικτα του κάθε Τούρκου.

Την ημέρα του Πάσχα στις 18 Απριλίου 1826 οι Τούρκοι νόμιζαν, πώς ήτανε η καταλληλότερη ευκαιρία να τους χτυπήσουν. Θα τους έβρισκαν όλους μαζεμένους να παρακολουθούν την Ακολουθία της Αναστάσεως μέσα στο Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά.

Ο Ναός του Αγίου Μηνά ήτανε τότε μικρότερος από τον σημερινό.

παλαιός άγιος μηνάς
παλαιός άγιος μηνάς

Είχε κτιστεί κατά το 1600 περίπου. Σ’ αυτόν τον Ναό επεχείρησαν και άλλοτε σφαγή οι Τούρκοι: στις 24 Ιουνίου το 1821. Τότε έσφαξαν έξι επισκόπους και πολλούς άλλους κληρικούς και λαϊκούς!

Και τώρα επεχείρησαν να σφάξουν όλους μαζεμένους τους Χριστιανούς. Ουδείς θα τους ξέφευγε, διότι οι Τούρκοι, με σπαθιά, μαχαίρια και με κάθε είδους φονικό όπλο, είχαν περικυκλώσει το Ναό.

Άλλες δε γραμμές είχανε σχηματιστεί σε όλες τις παρόδους και τις κατευθύνσεις. Για να παραπλανήσουν δήθεν τη προσοχή της ντόπιας διοικήσεως, βάλανε φωτιές σε διάφορες απομακρυσμένες συνοικίες της πόλεως. Το σχέδιο είχε καταστρωθεί και στη παραμικρή του λεπτομέρεια.

Την ώρα, ακριβώς, που διάβαζε το ιερό Ευαγγέλιο ο Μητροπολίτης Καλλίνικος, ξαφνικά ακούστηκε η κλαγγή των όπλων.

Οι Τούρκοι πλησίασαν τις πόρτες. Ήταν έτοιμοι να αρχίσουν τη σφαγή των Χριστιανών, που ήτανε ανύποπτοι και απροετοίμαστοι. Κρίσιμη ώρα!…

Μα ξαφνικά βλέπουν ένα αστραφτερό φως, που πλημμύρισε την Εκκλησία, από την μια άκρη ως την άλλη. Ένας δε ασπρομάλλης γέρος αξιωματικός με σεβάσμια μορφή φάνηκε καβάλα στο άσπρο άλογο του, κραδαίνοντας το ξεγυμνωμένο σπαθί του. Ήταν αγριεμένος και έμοιαζε καταπληκτικά με τον αρχηγό των εκεί Τούρκων, τον Αγιά Αγά.

Το άλογό του είχε χρυσοποίκιλτα χάμουρα και σέλα στολισμένη με πολύτιμα πετράδια. Ήταν αγριεμένος και η ματιά του, όταν έπεφτε στους Χριστιανούς, ήταν γλυκιά και θεϊκή, όταν όμως ρίχνετε στους βαρβάρους, πού είχαν ζωσμένη την Εκκλησία, άλλαζε και πετούσε αστραπές, που προμηνούσαν όλεθρο σε αυτούς οι οποίοι δεν σεβάστηκαν την Άγια Ημέρα και τον Ιερό Ναό του.

Οι Τούρκοι τότε, που ήταν έτοιμοι να εξαπολύσουν την αλύπητη σφαγή, κατατρομαγμένοι και πανικόβλητοι το έβαλαν στα πόδια και διαλύθηκαν. Πήγανε δε και διαμαρτυρήθηκαν στο Διοικητή τους, διότι τους έστειλε τον Αγιά Αγά και τους διέλυσε, ώστε να μη φέρουν σε πέρας το έργον τους. Αλλά ο διοικητής τους είπε, ότι δεν γνώριζε τίποτε και ότι δεν έστειλε κανέναν. Ο δε Αγιά Αγάς κοιμότανε εκείνο το βράδυ ήσυχος στο σπίτι του. Τότε κατάλαβαν οι Τούρκοι, ότι ήταν ο Άγιος Μηνάς, που φάνηκε να σώσει τους Χριστιανούς.

Και πράγματι, τους έσωσε! Δεν έπαθε κανείς τίποτε, εκτός από μία γυναίκα, η οποία επάνω στη σύγχυση έπεσε και πέθανε. Όλο μάλιστα το Εκκλησίασμα φοβήθηκε και έφυγε. Έμεινε μόνος του ο Μητροπολίτης Καλλίνικος και συνέχισε την θεία Λειτουργία, καθώς του έφυγε ακόμα και ο διάκος του.

Ο Μητροπολίτης για να επισημοποιήσει περισσότερο το θαύμα και να εξευτελίσει τους Τούρκους, επισκέφτηκε την άλλη μέρα τον Τούρκο Διοικητή, για να τον ευχαριστήσει δήθεν, διότι έστειλε τον αξιωματικό Αγιά Αγά και τους έσωσε από τον συρφετό εκείνον. Ο Διοικητής όμως του είπε, ότι δεν έστειλε κανέναν Άγαν Αγιά. Και έτσι οι ίδιοι οι
Τούρκοι διέδωσαν το θαύμα. Μερικοί δε μάλιστα απ’ αυτούς κάθε χρόνο, από ευλάβεια και σεβασμό στον Άγιο, πήγαιναν διάφορα δώρα στην Εκκλησία του Αγίου Μηνά.

Έπειτα από αυτήν την θαυμαστή διάσωση τους, όλοι οι Επίσκοποι της Κρήτης ομοφώνως, αποφάσισαν να γιορτάζεται το θαύμα αυτό μεγαλοπρεπώς κάθε χρόνο την Τρίτη της Διακαινησίμου.

Η σωτήρια επέμβαση του Αγίου Μηνά στη μάχη του Ελ Αλαμέιν

Τα ίδια εκείνα δύσκολα χρόνια για όλο τον κόσμο, δηλαδή το 1942, τότε που οι ανίκητες δυνάμεις του Γερμανού στρατηγού Ρόμμελ βρισκόταν στη Β. Αφρική, ο Άγιος Μηνάς έκανε ένα από τα μεγάλα του θαύματα, θαύμα με παγκόσμια σημασία.

Η Ελλάδα ήδη βρισκόταν κάτω από τον φασιστικό και ναζιστικό ζυγό των Γερμανών, Ιταλών, Βουλγάρων και Αλβανών, διαμοιρασμένη μεταξύ αυτών.

(Φωτογραφικό υλικό από το Ελ Αλαμέιν του Γενικού Επιτελείου Στρατού)
(Φωτογραφικό υλικό από το Ελ Αλαμέιν του Γενικού Επιτελείου Στρατού)

Λίγος ελληνικός στρατός ξέφυγε από την αιχμαλωσία και βρισκόταν στην Αίγυπτο κοντά στο Ελ Αλαμέϊν όπου βρισκόταν ο τάφος και το μοναστήρι του Αγίου Μηνά. Ο στρατός μας συνασπισμένος με τις άλλες συμμαχικές δυνάμεις θα έδινε την τελευταία μάχη. Αν η μάχη αυτή χανόταν, τότε ολόκληρος ο κόσμος θα βρισκόταν κάτω από τον φασιστικό – ναζιστικό ζυγό.

Ο Ρόμμελ μετά από τη βόρεια Αφρική ήταν έτοιμος με τις δυνάμεις του να πάρουν το Ελ Αλαμέϊν και νικητές να βαδίσουν προς την Αλεξάνδρεια. Ο Άγιος Μηνάς όμως δεν ήθελε αυτή τη φοβερή καταστροφή.

Τα μεσάνυχτα της νύχτας εκείνης και την ώρα που θα άρχιζε η μάχη, πολλοί στρατιώτες είδαν τον Άγιο Μηνά να βγαίνει από τα ερείπια του Ναού και οδηγώντας ένα καραβάνι με καμήλες, όπως παρουσιαζόταν στις τοιχογραφίες του Ναού του, να προχωρεί και να μπαίνει μέσα στο στρατόπεδο των Γερμανών.

Ήταν απερίγραπτος ο πανικός που κατέλαβε τους Γερμανούς. Εγκατέλειψαν οτιδήποτε είχαν, σκηνές, ζώα, πολεμοφόδια και τράπηκαν σε άτακτη φυγή. Έτσι ελευθερώθηκε η Βόρεια Αφρική. Οι συμμαχικές δυνάμεις πήραν θάρρος και ανέλαβαν την επίθεση κατά της Ιταλίας και Γερμανίας. Αποτέλεσμα ήταν η τελική νίκη και συντριβή του ναζισμού.

Το θαύμα αυτό της επεμβάσεως του Θεού μέσω του Αγίου Μηνά το εκτίμησαν όχι μόνον οι Έλληνες, αλλά και οι αλλόδοξοι σύμμαχοι. Γι’ αυτό πρόσφεραν στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας εκείνον τον τόπο, για να ξαναχτιστεί ο Ναός και το μοναστήρι του Αγίου Μηνά.

Ο Ναός και το μοναστήρι ξαναχτίστηκαν, ανεγέρθηκε μάλιστα και αναμνηστική πλάκα επάνω στην οποία γράφτηκαν τα ονόματα των πεσόντων στο Ελ Αλαμέϊν.

Πηγή: Γεωργίου Β. Μαυρομάτη, “Ο Άγιος Μεγαλομάρτυς Μηνάς ο Αιγύπτιος”