Ο Χρυσοχοΐδης, η επιστροφή στη Λ. Κατεχάκη και οι μνήμες από το χαμό του Κρητικού συνεργάτη του

Πάνε 9 χρόνια


Η λευκή συρόμενη πόρτα του μεγάρου της λεωφόρου Κατεχάκη άνοιξε για τέταρτη φορά για τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, που ανέλαβε τα ηνία ενός Υπουργείου που ελάχιστοι γνωρίζουν τόσο καλά όσο εκείνος.

Χωρίς να χάσει χρόνο, ακολουθώντας το σύνθημα που έδωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ανέβηκε στον 7ο όροφο του επιβλητικού κτιρίου, που το θεωρεί σαν δεύτερο σπίτι του, σήκωσε τα μανίκια και έπιασε κατευθείαν δουλειά.

Επιστροφή στο μέλλον, με τις αναμνήσεις να ξαναγυρίζουν στον τόπο όχι ακριβώς του εγκλήματος, αλλά σ’ αυτόν όπου καθημερινά λαμβάνονται οι αποφάσεις και ξεκινούν όλες οι πολιτικές πρωτοβουλίες για την εξασφάλιση της έννομης τάξης σε κάθε γωνιά της χώρας.

Οι τρεις προηγούμενες θητείες του κ. Χρυσοχοΐδη συνοδεύτηκαν από μεγάλες (προσωπικές) επιτυχίες, με την εξάρθρωση τριών από των μεγαλύτερων τρομοκρατικών οργανώσεων που έδρασαν στη χώρα: 17 Νοέμβρη, Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας (ΕΛΑ) το 2002 και Επαναστατικός Αγώνας το 2010. Στο πλευρό του τότε, όπως και τώρα, βρισκόταν ο Λευτέρης Οικονόμου…

Ο Χρυσοχοΐδης, η επιστροφή στη Λ. Κατεχάκη και οι μνήμες από το χαμό του Κρητικού συνεργάτη του

​“Μαχαιριά” στην “καρδιά” της ΕΛ.ΑΣ

Στον 7ο όροφο του κτιρίου της Κατεχάκη, ο κ. Χρυσοχοϊδης συναντήθηκε ξανά με την πιο δυσάρεστη ανάμνηση της ζωής του. Μία στιγμή που τον σημάδεψε για πάντα, πριν ακριβώς από 9 χρόνια, αναβίωσε και πάλι μέσα του, καθώς περπατούσε στους διαδρόμους του Υπουργείου.

Στις 24 Ιουνίου 2010 ο έμπιστος συνεργάτης και υπασπιστής του (και τότε) Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Γιώργος Βασιλάκης έπεσε νεκρός. Ένα παγιδευμένο με εκρηκτικά δέμα εξερράγη στα χέρια του, με τον κρητικής καταγωγής αξιωματικό να βρίσκει τραγικό θάνατο. Ο υπουργός βρισκόταν 10-15 μέτρα μακριά, σε διπλανό γραφείο, την ώρα της έκρηξης.

«Κάποιοι άνανδροι δολοφόνησαν απόψε έναν ικανό κι έντιμο αξιωματικό. Έναν οικογενειάρχη πατέρα 2 παιδιών», ήταν τα πρώτα λόγια που βρήκε το κουράγιο να πει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης μπροστά στις κάμερες, δηλώνοντας κατηγορηματικά “για ακόμη μια φορά ότι δεν φοβόμαστε και δεν τρομοκρατούμαστε. Θα συνεχίσουμε αδιάκοπα τον αγώνα για να καταστήσουμε τους πολίτες, τις γειτονιές και τις πόλεις μας ασφαλείς. Οι άνανδροι δολοφόνοι θα παραπεμφθούν στη Δικαιοσύνη για να δικαστούν σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους. Προσωπικά έχασα έναν πολύτιμο φίλο και αγαπημένο μου συνεργάτη».

Για «άνανδρους δολοφόνους που θέλουν να πλήξουν την ομαλότητα» είχε κάνει λόγο ο πρωθυπουργός εκείνης της εποχής πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου διαμηνύοντας πως «η κυβέρνηση, η κοινωνία, οι πολίτες δεν τρομοκρατούνται και ο σκοπός των τρομοκρατών δεν θα επιτευχθεί».

Η δολοφονία του Κρητικού αστυνομικού υποδιευθυντή ήταν ένα “χτύπημα” στο κέντρο υπηρεσιών ασφαλείας της χώρας, μία “μαχαιριά” στην “καρδιά” της ΕΛ.ΑΣ που πόνεσε πολύ τους οικείους του και προσωπικά τον κ. Χρυσοχοΐδη.

Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι το δέμα προοριζόταν για τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Ήταν προφανές ότι κάποιοι τον ήθελαν νεκρό.

Ο Χρυσοχοΐδης, η επιστροφή στη Λ. Κατεχάκη και οι μνήμες από το χαμό του Κρητικού συνεργάτη του

​Πώς έφτασε στην Κατεχάκη το δολοφονικό πακέτο

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του thetoc.gr, οι τρομοκράτες-αποστολείς είχαν στείλει το δολοφονικό πακέτο αρχικά στο πολιτικό γραφείο του τότε υπουργού, αλλά η γραμματέας του το έστειλε με έναν νεαρό αστυνομικό της φρουράς του στο γραφείο του, στο υπουργείο. Ο αστυνομικός χρησιμοποίησε το μετρό για να φθάσει στη Λεωφόρο Κατεχάκη. Ο φάκελος χωρίς να ελεγχθεί έφθασε στο γραφείο του Γιώργου Βασιλάκη.

Ο άτυχος υπασπιστής, το βράδυ εκείνης της ημέρας, αφού έδιωξε από το γραφείο του, τους συνεργάτες του επιχείρησε να δει το περιεχόμενο του φακέλου. Ο κίτρινος ταχυδρομικός φάκελος Α3, εξωτερικά ήταν χάρτινος και εσωτερικά είχε κυψελοειδές νάιλον. Στο εσωτερικό του περιείχε ένα πλαστικό σκληρό φάκελο, τύπου κλειστού ντοσιέ. Στην εξωτερική και επάνω πλευρά του εσώκλειστου φακέλου υπήρχε μια λευκή κόλλα Α4. Ηταν το «δόλωμα» για να το ανοίξει ο στόχος. Αποστολέας φαινόταν ο «Χρήστος Καραβέλας», που είχε… στείλει στοιχεία και ηχογραφημένες συνομιλίες για την υπόθεση Siemens.

Η επιστολή είχε ως εξής: «Κύριε υπουργέ, με δεδομένη την εντιμότητά σας, και με προσωπικό κριτήριο την εμπιστοσύνη, και την εκτίμηση που έχω στο πρόσωπό σας, έλαβα την απόφαση να σας αποστείλω δείγμα σημαντικών εγγράφων, και απομαγνητοφωνημένων συνομιλιών που αφορούν άμεσα την υπόθεση Siemens. Σας γνωστοποιώ πως πληθώρα ανάλογου υλικού βρίσκεται στην κατοχή μου. Η σύζυγός μου Μάρθα και ο δικηγόρος μου Ι. Μαρκουλάκος είναι ενήμεροι και θα διαχειριστούν την υπόθεση, εφόσον υπάρξει το ανάλογο ενδιαφέρον από πλευρά σας. Μετά τιμής, Καραβέλας Χρήστος».

Ο Γιώργος Βασιλάκης, άνοιξε το εσώκλειστο ντοσιέ. Από την ισχυρή έκρηξη σείστηκε ο 7ος όροφος του υπουργείου. Τον βρήκε νεκρό συνεργάτης του υπουργού που έσπευσε πρώτος στο γραφείο του. Είχε σοβαρά τραύματα στα χέρια, το πρόσωπο και στο στήθος. Το εσωτερικό του γραφείου, έμοιαζε βομβαρδισμένο. Ο τότε υπουργός, ανέλαβε το δύσκολο έργο να ενημερώσει τη σύζυγο του στενού του συνεργάτη, και τους δύο γιους του, ο ένας, 23χρονών τότε, φοιτητής στη Θεσσαλονίκη και ο άλλος 19.

Ο Χρυσοχοΐδης, η επιστροφή στη Λ. Κατεχάκη και οι μνήμες από το χαμό του Κρητικού συνεργάτη του

​Ανάληψη της ευθύνης με επιστολή στην “Ελευθεροτυπία”

Μία ανώνυμη-οργάνωση αναλάμβανε την ευθύνη της δολοφονικής επίθεση, με επιστολή προς την εφημερίδα Ελευθεροτυπία, όπου αποστολέας φερόταν ο «Θανάσης Κλάρας» (πραγματικό όνομα Άρη Βελουχιώτη), με διεύθυνση κατοικίας «Αγωνιστών 40, Αθήνα».

Οι λεπτομέρειες που αναφέρονταν στο κείμενο για την επιστολή-«δόλωμα», τον εκρηκτικό φάκελο και τη συνδεσμολογία του, έκανε τους αξιωματικούς της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας να την θεωρήσουν απολύτως γνήσια, καθώς κανείς δεν θα ήταν σε θέση να γνωρίζει τέτοια στοιχεία.

Ο συντάκτης έγραφε: «Σε ολόκληρο το εσωτερικό του σκληρού πλαστικού φακέλου, τοποθετήσαμε ειδικό αφρώδες αντικραδασμικό υλικό, όπου ενσωματώθηκαν δύο κομμάτια (150 γραμμαρίων έκαστο) ισχυρού εκρηκτικού κατεδάφισης, με υψηλή ταχύτητα εκρήξεως.

Στο κάθε κομμάτι τοποθετήθηκε και από ένας πυροκροτητής που ήτανε συνδεδεμένος με τους πόλους μιας μπαταρίας energizer 9 βολτ. Ο μηχανισμός πυροδότησης ήτανε αυτοσχέδιος, δικής μας κατασκευής, ειδικά διαμορφωμένος για να πληροί τα υψηλότερα στάνταρ ασφαλείας που εμείς θέταμε για τέτοιου είδους αποστολή και στόχο.

Ο συγκεκριμένος πυροδοτικός μηχανισμός ήταν ανέφικτο να εκραγεί ανοίγοντας τον εξωτερικό φάκελο, και αδύνατον να πυροδοτηθεί εάν δεν ανοιγόταν με συγκεκριμένο τρόπο ο εσωτερικός σκληρός φάκελος, και αυτό γιατί το ελατήριο επαναφοράς ήταν ασφαλισμένο σε ειδικά κατασκευασμένο κουμπί του φακέλου».

Μερικούς μήνες μετά η πολιτική και αστυνομική ηγεσία είχε διαρρεύσει ότι πάνω στον φάκελο βρέθηκε παλαμικό αποτύπωμα του Βασίλη Παλαιοκώστα, κάτι που επισημοποίησε αρκετά αργότερα…

Ο Χρυσοχοΐδης, η επιστροφή στη Λ. Κατεχάκη και οι μνήμες από το χαμό του Κρητικού συνεργάτη του

​Η τραγική μοίρα των κουμπάρων

Ο Γιώργος Βασιλάκης ήταν παντρεμένος, με δύο γιους φοιτητές. Όπως είχε γράψει η εφημερίδα “Πατρίς”, “τον μεγάλο γιο του Γιώργου Βασιλάκη, Κωνσταντίνο, τον έχει βαπτίσει η κόρη του εισαγγελέα Κωνσταντίνου Ανδρουλιδάκη, ο οποίος στις 10 Ιανουαρίου 1989, δολοφονήθηκε από τη «17 Νοέμβρη». Οι δύο άνδρες διατηρούσαν στενές φιλικές σχέσεις που επισφράγισαν με την συντεκνιά. Σχεδόν 21 χρόνια μετά και ο ίδιος έμελε να πέσει θύμα τρομοκρατικής ενέργειας”.

Καταγόταν από το Απεσωκάρι Μεσσαράς. “Αν και αρχικώς υπήρχε σκέψη ο αδικοχαμένος αξιωματικός να κηδευτεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του, η οικογένεια συναίνεσε τελικά να γίνει η ταφή του στην Αθήνα, στο νεκροταφείο Ζωγράφου, όπως ήταν η επιθυμία της συζύγου του και των δύο γιων του”, συμπληρωνόταν στο ίδιο δημοσίευμα της “Π”.

Ρεπορτάζ του “Βήματος” τον είχε περιγράψει ως έναν “πρόσχαρο, ανοικτό άνθρωπο. Κρητικός στην καταγωγή, δεν είχε καμία σχέση με το ύφος ορισμένων υψηλόβαθμων αξιωματικών, η πόρτα του γραφείου του ήταν πάντοτε ανοιχτή για όλους…”.

“Ο Γιώργης ήταν ένα παιδί μάλαμα…”

«Παρά το γεγονός ότι κατείχε θέση δίπλα σε έναν υπουργό ήταν απλός άνθρωπος και το “γεια” που έλεγε στους γείτονες, το έλεγε με την καρδιά του» , είχε πει στην “Πατρίδα” ένας από τους κατοίκους της περιοχής στην οποία διέμενε ο Γιώργος Βασιλάκης.

Ο Γιώργος Βασιλάκης στις 4 Αυγούστου του 2010 θα συμπλήρωνε 27 χρόνια στην Αστυνομία. Αστυνομικός του Ηρακλείου με θλίψη και νοσταλγία περιέγραψε στην «Π» όταν οι δύο τους υπηρετούσαν στην Σχολή της Σητείας. «Τα κρεβάτια μας ήταν πάνω-κάτω. Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος που ήταν μέσα σε όλα. Πρώτος στην παρέα, πρώτος και στο διάβασμα. Από τους καλύτερους μαθητές της τάξης».

Ένας άλλος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ ο Μανόλης Τριγώνης, συγκλονισμένος από την τραγωδία, είχε αναφέρει στην «Π»: «Ο Γιώργης ήταν ένα παιδί μάλαμα. Τόσο ευγενικός και εξυπηρετικός. Ακόμα και όταν «πνιγόταν» στη δουλειά, πάντα θα σε χαιρετούσε ή θα σήκωνε το τηλέφωνο για να σου μιλήσει».

Εισήχθη το 1987 στην Σχολή Αξιωματικών απʼ όπου αποφοίτησε τρία χρόνια αργότερα. Μετατέθηκε στην Αστυνομική Ακαδημία και στην Σχολή Αξιωματικών Μετεκπαίδευσης και Επιμόρφωσης ως εκπαιδευτής.

Το 1999 τον πήρε στο πλευρό του ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ως βοηθό υπασπιστή του. Με την αλλαγή στην ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, μετατέθηκε στην Διεύθυνση Ασφαλείας Επισήμων, και στη συνέχεια στο ΠΑΣΟΚ και έκτοτε βρισκόταν πάντα στο πλευρό του Μ. Χρυσοχοΐδη.

Υπήρξε άψογος συνάδελφος και άριστος οικογενειάρχης. Λάτρευε την σύζυγο του και είχε τρομερή αδυναμία στους γιους του.