Το πανεπιστήμιο Θεσσαλίας έχει τη λύση για τον δάκο

Νέες δυνατότητες στην καταπολέμηση του δάκου και της μύγας της Μεσογείου δίνει η σημαντική ανακάλυψη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Για την σημαντική αυτή ανακάλυψη μίλησε στον Politica 89.8 και στον Χρήστο Κώνστα ο επικεφαλής του εργαστηρίου Μοριακής Βιολογίας  και Γονιδιωματικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ο καθηγητής Κωνσταντίνος Ματθιόπουλος.


«Μπαίνουμε σε ένα φαύλο κύκλο, με την χρήση των εντομοκτόνων. Διότι όπου υπάρχει δάκος ψεκάζουμε, αυτοί όμως που επιβιώνουν είναι ανθεκτικότεροι και του χρόνου να πρέπει να ψεκάσουμε ακόμη περισσότερο με αποτέλεσμα αυτό να αυξάνει τις τοξίνες και στην ελιά και στο λάδι που θα φάμε. Γι’ αυτό εμείς προσπαθούμε να βρούμε εναλλακτικούς τρόπους καταπολέμησης, χωρίς να χρησιμοποιούμε καθόλου εντομοκτόνα» δήλωσε στον Politica 89.8 ο κ. Ματθιόπουλος ενώ συμπλήρωσε: «Υπάρχει μια μέθοδος η οποία λέγεται, η μέθοδος του στείρου εντόμου. Στο εργαστήριο παράγουμε μεγάλες ποσότητες εντόμων τις οποίες στειρώνουμε και τις αμολάμε στο περιβάλλον, οπότε αυτές ως στείρες και να ζευγαρώσουν τα αυγά τους δεν θα εκκολαφθούν. Το πρόβλημα είναι όταν αμολάμε στη φύση και αρσενικά και θηλυκά. Το σημαντικό είναι να απαλλαγεί κανείς από τα θηλυκά. Έχουμε βρει ένα γενετικό διακόπτη, ο οποίος μπορεί να μετατρέψει τα θηλυκά σε αρσενικά και το αντίθετο».

Σύμφωνα με τον κ. Ματθιόπουλο «το θετικό είναι ότι εγώ μπορώ να παράγω εκατομμύρια δάκους, να τους στειρώνω και να τους βγάζω στη φύση. Μπορούν να ζευγαρώσουν αλλά τα αυγά θα είναι τζούφια, το αυγό δεν θα «σκάσει» για να φάει την ελιά. Ο κόσμος όμως προβληματίζεται για το αν θα εξαφανιστεί ο δάκος τελείως. Δεν έχουμε δυστυχώς, τόσες δυνατότητες για να εξαφανιστεί τελείως, μπορούμε να το μειώσουμε σε λογικά επίπεδα. Ο δάκος είναι τόσο ψηλά γιατί έχουμε εντατικές καλλιέργειες ελιάς. Η ελιά φέρνει τον δάκο και ο δάκος την καταστρέφει. Αυτό που εμείς επιθυμούμε είναι να μειωθούν οι πληθυσμοί τους, άρα αν εμείς καταφέρναμε από την ελιά να έχουμε ένα 5% μόνο προσβολή κανείς δεν θα παραπονιόταν. Ένα από τα χειρότερα στοιχεία είναι ότι οι ελιές που έχουν φαγωθεί από τον δάκο, μένουν μέχρι του χρόνου κάτω γιατί κανείς δεν τις μαζεύει και αυτές είναι γεμάτες δάκο. Αν μπορούμε να μαζέψουμε τις χτυπημένες ελιές θα ήμασταν καλυμμένοι”.

Στο πόσο άμεση εφαρμογή θα μπορούσε να είχε η ανακάλυψη  του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στις ελληνικές καλλιέργειες ο κ. Ματθιόπουλος απάντησε: “Θα μπορούσε άμεσα, αλλά δεν μας το επιτρέπει ακόμη η νομοθεσία, δεν μας επιτρέπει ακόμα να εξαπολύσουμε “πειραγμένα” έντομα. Είναι διάφοροι βιοηθικοί περιορισμοί που δεν επιτρέπουν να εξαπολύεις στην φύση οργανισμούς που έχεις τροποποιήσει στο εργαστήριο. Αν αυτό που έχω κάνει, το είχα πετύχει “βομβαρδίζοντας” τον δάκο με ακτίνες Χ τότε θα το επέτρεπαν. Κάνουμε μια προσπάθεια να το αλλάξουμε αυτό και ελπίζω μέχρι του χρόνου να έχει αλλάξει αυτό. Και στην Ισπανία υπάρχουν συνάδελφοι που το υποστηρίζουν. Πιστεύω πως σύντομα θα αλλάξει”.

Για την μύγα της Μεσογείου ο  κ. Ματθιόπουλος σχολίασε: “Ξεκινήσαμε με την μύγα της Μεσογείου, πριν ξεκινήσουμε με τον δάκο. Ο δάκος πάει μόνο στην ελιά, η μύγα όμως πάει σε 250 φρούτα και λαχανικά. Η μύγα είναι ένα πολύ εύκολο έντομο και μάλιστα γίνεται και σε άλλα μέρη παραγωγή μυγών και στείρωση, αλλά αυτή η τεχνολογία αν μπορεί να εισαχθεί εδώ τότε θα κάνει αποτελεσματικότερη την διαδικασία”.

“Το κόστος της όλης διαδικασίας είναι μικρότερο από την χρήση εντομοκτόνων και παράλληλα το περιβαλλοντικό κόστος είναι μηδενικό. Αυτή η προσέγγιση εφαρμόζεται σε πολλά μέρη στον κόσμο. Λειτουργούν αυτήν την στιγμή προσεγγίσεις, για μια νόσο των κτηνοτρόφων στις Ηνωμένες Πολιτείες και υπάρχει και για την μύγα εξαπόλυση. ”